Cichopek, Kamiński i Cypriański w Nowym Sączu

- Robić swoje to podstawa - podkreślał dyrektor warszawskiego teatru Kamienica Emilian Kamiński, podczas wczorajszej konferencji zorganizowanej w Miejskim Ośrodku Kultury. W czasie XV Jesiennego Festiwalu Teatralnego wśród 17 zaplanowanych i wystawianych sztuk znalazł się również 'Pamiętnik cnotliwego rozpustnika' w reżyserii artysty.

9 października wystartowała XV już edycja Jesiennego Festiwalu Teatralnego. Tegoroczna impreza jest najdłuższą z dotychczasowych i potrwa do 23 października. Również ilość wystawianych sztuk jest rekordowa. Pojawi się aż 17 tytułów, co daje w sumie 31 spektakli, prezentowanych, jak co roku, w sali widowiskowej Miejskiego Ośrodka Kultury w Nowym Sączu. Podczas pierwszej konferencji prasowej tegorocznego festiwalu nie zabrakło gwiazd wielkiego ekranu.

- Na ten skromny jubileusz wypadało nam zaprosić nie tylko debiutantów, występujących na naszej scenie po raz pierwszy, ale również naszych przyjaciół, do których niewątpliwie należy warszawski teatr Kamienica – mówił witając gości dyrektor MOK, Janusz Michalik.

Przedstawienie „Testament cnotliwego rozpustnika” Anatolija Kryma, w reżyserii Kamińskiego jest drugim spektaklem wystawianym na deskach sądeckiego MOK- u podczas tegorocznej edycji festiwalu. Obok artysty na scenie pojawili się również Katarzyna Cichopek, Anna Iberszer, Przemysław Cypriański, Jarosław Witaszczyk oraz Małgorzata Nowak, Weronika Dębicka i Andrzej Lewocki.

- Cieszę się, że w moim własnym teatrze udało mi się zbudować rodzinną atmosferę, ponieważ bywałem w takich, gdzie aktorzy przychodząc na próby mawiali „Idę do fabryki”. Praca, dla nikogo nie powinna być przymusem, powinna dawać radość. Tym bardziej w zawodzie aktora, gdzie wytworzona na scenie energia przenosi się na widzów. Mnie bardzo zależy na atmosferze. To nauka, którą odebrałem będąc początkującym aktorem – ludzie są najważniejsi – mówił reżyser i aktor, Emilian Kamiński.

Oba wczorajsze spektakle w wykonaniu teatru Kamienica cieszyły się ogromnym zainteresowaniem, o czym świadczyć mogła wypełniona po brzegi sala MOK oraz gromkie brawa i owacje.