Śmiguśnioki zawładnęły Dobrą

Dobra. Ponad 20 śmiguśnioków całą noc i dzisiejsze przedpołudnie psociło i stroiło żarty na ulicach Dobrej.

W nocy „śmiguśnioki” w garażach, szopach kończyli wykonywać swoje słomiane stroje (czapy, maski ze starego kożucha, kije i sikawy). Wyszli też by psocić na ulicach. Już wczesnym ranem zatrzymywali ludzi jadących do kościoła przez centrum miejscowości. Oblewali ich samochody i wkładali za wycieraczki słomę. Robili dużo hałasu - turkotali, uruchamiali syreny, ale i stosowali megafony z sygnałami pojazdów uprzywilejowanych. Jeździli dziś na wozie, taczkach, rowerze - oczywiście bez powietrza w oponach, czy też kładli się na środku drogi na fotelach. Ćwiczyli kondycję poprzez robienie pompek, stali na rękach i dobrze się bawili, przy tym wszystkim wywoływali wiele uśmiechów na twarzach przejeżdżających osób, pomimo, że spóźniali się do kościoła. Wśród śmiguśnioków był też jeden - kilkuletni chłopczyk, który szczególnie upodobał sobie oblewanie wodą. Tradycję odziedziczył po tacie, który kilka lat temu sam był śmiguśniokiem.

Oprócz tego uczestniczyli w VII konkursie na „Śmiguśnioka Roku” organizowanego przez Gminny Ośrodek Kultury w Dobrej i Towarzystwo Miłośników Regionu Dobrzańskiego. Powołana przez organizatorów komisja oceniała tradycyjność użytych materiałów i wykonania (powrósła ze słomy), kompletność, staranność i estetykę wykonania, akcesoria (trąbka, sikawka, koszyk, sieczka, jajka itp.), trud włożony w wykonanie strojów oraz turkotanie.

Ogłoszenie wyników i wręczenie nagród odbędzie się w dniu 28 kwietnia. Celem konkursu jest propagowanie tradycji i folkloru związanego ze świętami wielkanocnymi, pogłębienie wiedzy na temat symboliki i znaczenia Śmiguśnioków w obrzędowości ludowej. Konkurs stwarza także okazję do indywidualnej działalności artystycznej oraz wymiany wiedzy na temat zanikającego zwyczaju własnoręcznego wykonywania strojów śmiguśnych z materiałów tradycyjnych.

Z tradycją 'Śmiguśnioków' związana jest legenda, która opowiada o tym, jak przed wiekami do wioski przybyli jeńcy z niewoli tatarskiej. Tatarzy obcięli im języki, zmasakrowali twarze. Odziani w łachmany, otuleni słomą, szukali pomocy.

Żegnają nauczycielkę kilku pokoleń. Uczyła dzieci przez ponad 30 lat Utknęła w płocie. Sarna uwolniona przez strażaków