Lokomotywy naszpikowane elektroniką jadą albo nie

W ten weekend (14-15 maja) pociąg organizowany przez Nowosądeckie Stowarzyszenie Miłośników Kolei w ramach projektu Małopolskie Szlaki Turystyki Kolejowej zawita do Krakowa, Wieliczki, Tarnowa i Tuchowa.

Przedstawiamy członka NSMK, Jakuba Stawarza z Zakopanego.

- Masz dopiero 16 lat a z koleją, którą się interesujesz, mocno wiążesz przyszłość. Niektórzy mają 20 lat i więcej, a dalej nie wiedzą, co chcą robić w życiu. Ty masz już sprecyzowane plany: kolej. Skąd Ci się to wzięło?

- Obecnie uczę się w 3. klasie Gimnazjum w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Zakopanem. Dlaczego akurat kolej? Najprawdopodobniej ma to związek z latami mojego dzieciństwa. Podobno polubiłem pociągi już w wieku 2 lat. Moja babcia woziła mnie w wózku po dworcu PKP w Zakopanem. Od małego interesowałem się koleją.

- I tak Ci zostało. Jak trafiłeś do Nowosądeckiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei?

- To było latem 2013 r. Zacząłem jako konduktor jeździć na wakacyjne pociągi retro do Mszany Dolnej, organizowane przez PKP Cargo. Tam poznałem kilka osób z NSMK, naszego prezesa Kamila Filipowskiego oraz jego zastępców Łukasza i Maćka, którzy zainteresowali mnie działalnością Stowarzyszenia. Na początku 2015 r. NSMK organizowało dwa pociągi retro do Zakopanego. Udało mi się pojechać tam w charakterze konduktora rewizyjnego. Na drugiej imprezie podjąłem decyzję. Złożyłem deklarację członkowską i stałem się członkiem NSMK. Tym sposobem zachowałem swoją pozycję konduktora rewizyjnego na pociągach i zyskałem wiele korzyści ze współpracy ze Stowarzyszeniem - możliwość brania udziału w różnych imprezach kolejowych, obsługę pociągów jako wolontariusz.

- Jesteś już pomocnikiem maszynisty?

- Niestety pomocnikiem jeszcze nie jestem, ale każdy przejazd pociągiem daje mi możliwość nauczenia się wielu niezbędnych do pracy maszynisty rzeczy. Jestem na pewnego typu praktykach. Obsługa chętnie rozwiewa wszelkie wątpliwości i odpowiada na pytania. Jest to bardzo pomocne, jeśli chce się związać w przyszłości z koleją.

- Tak jest w Twoim przypadku?

- Kolej jest jedną z najważniejszych rzeczy w moim życiu. W przyszłości, zaraz po zakończeniu szkoły chciałbym zostać maszynistą pojazdów trakcyjnych w PKP Cargo. Moim marzeniem jest zdobycie uprawnień na wszystkie trakcje, czyli na parowozy, spalinowozy i elektrowozy. Chciałbym zostać maszynistą jak najszybciej. Jeszcze mamy czynny tabor z lat 60. i 70 XX w. Jazda pociągami z tych lat daje mi ogromną radość, ale tego typu tabor jest powoli wycofywany z eksploatacji.

- Jednak dużo większym powodzeniem jeśli chodzi o turystów, cieszą się lokomotywy.

- Istotnie. Parowozy mają duszę. Te nowe lokomotywy naszpikowane komputerami i elektroniką albo jadą, albo nie. Często się psują. W pracy przy parowozie trzeba wykazać się cierpliwością i delikatnością. Trzeba traktować go jak członka załogi, dbać o niego, a on się odwdzięczy. Parowóz trzeba najpierw rozpalić, co zajmuje całą noc, później trzeba go dobrze nasmarować. Jeśli dobrze to wszystko wykonamy, parowóz nas nie zawiedzie. Jeżeli natomiast coś zaniedbamy, na pewno odwdzięczy się jakąś usterką. Parowóz ma swoje humory. Jeśli nie chce, to nie pojedzie. Duszę mają także stare elektrowozy czy spalinowozy, jednak to lokomotywy parowe są wyjątkowe.

Czytaj specjalne wydanie Dobrego Tygodnika Sądeckiego, poświęcone pociągom, „Gazeta do pociągu”: https://issuu.com/dobrytygodnik/docs/17-2016

Na zdjęciu Kuba w lokomotywie elektrycznej serii EU06, a dokładniej jej pierwszym egzemplarzu EU06-01. Zdjęcie zrobiono podczas jednego na stacji Kraków Lotnisko.

Fot. Maciej Konieczny, Agnieszka Małecka